kleine ode aan Jan van Schoonhoven


Wandelend langs kleine dorpen in de buurt van Lucca zag ik gevels van schuren, en huizen, met blokken schuin geplaatste stenen. Niet bedoeld als versiering, maar (denk ik) om de luchtcirculatie te beïnvloeden.
Dit deed mij meteen denken aan de reliëfs van Jan van Schoonhoven. Van Schoonhoven (Delft 1914–1994), behoorde als beeldend kunstenaar tot de Nul-beweging. Vanaf 1955 maakte hij monochrome witte reliëfs, dikwijls geïnspireerd door structuren in de architectuur. Zijn werk is heel herkenbaar. Niet lang geleden zag ik een werk in museum de Prinsenhof in Delft. In het tv-programma ‘het geheim van de meester’ werd dát werk nagemaakt. Ik houd van zijn werk. Het is gemaakt met zulke simpele materialen; karton, papiermaché en witte verf. Licht en schaduw doen de rest.

Het werk van van Schoonhoven is wereldwijd bekend. In ’67 won hij een prijs op de Biennale van Sao Paulo. Daarna volgden meer internationale tentoonstellingen. Of hij zelf reisde weet ik niet. Misschien heeft hij wel eens door de dorpen van Toscane gewandeld en heeft hij zich daar door de stenen luchtroosters laten inspireren.



Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s