zorgzame dieren (?)


In de NRC las ik het verhaal ‘we moeten meer leven als een beest’ van de Britse dierenarts (en advocaat) Charles Foster, die weken probeerde te leven als een dier; als vos, als das …, om gezonder te leven en om de dieren beter te leren begrijpen. De grens tussen mens en dier is volgens hem niet groot.
Ik zou hem dat ‘dierlijk’ leven niet graag na doen. Al ben ik wel graag buiten.
Mijn kennis van dieren is beperkt. Huisdieren heb ik niet. Er zijn vogels in de tuin en de katten van de buren zitten regelmatig op de schutting naar ons te kijken als we koffie drinken.
Maar onlangs op reis heb ik veel naar dieren gekeken. En dat vond ik boeiend.
Over gedrag van dieren kan ik mij verwonderen. Zo zag ik grote zorgzaamheid van dieren voor hun jongen. Kijk op de foto hoe teder de aap haar baby vast houdt. Hoe vader struisvogel zijn gezin van kleine kuikens trots beschermt. Hoe moeder-olifant haar kinderen voor gaat bij het oversteken van de weg …
Zulk gedrag is ons niet vreemd, wij herkennen het. Of denk ik het te herkennen? En de kans groot is dat ik dierlijk gedrag als menselijk gedrag interpreteer. Dat het mijn projectie is. Dat ik trots zie terwijl een dier misschien wel helemaal geen trots kent?  Nou ja. Mooi is het wel.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s